Hoe gaat het met jou Eudox

Publicatiedatum: 
Woensdag, 29 april 2020 - 08:44

Een gebruiker van het LDC Zoniënzorg aan het woord. 

Hoe gaat het met jou?

Hoe gaat het met jou ? Eudox Goudezeune, gepensioneerd kinesist, gebruiker van het LDC Zoniënzorg.

 

Het leven gaat gewoon verder en geeft de kans keuzes te maken. Zo neem ik de tijd enkele lang-uitgestelde reparaties te doen, wat voorbereidingen in de tuin en het noodzakelijk snoeien en hechten van de klimrozelaars laten wachten op windstilte en warmte. De natuur ligt niet stil en ik volg die nu dicht bij de voordeur.        

Hoe vul je je dagen nu alles zowat stilligt ?

Ja, inderdaad, ik heb hier mijn tafel vol met papieren, die liggen al veel te lang stil: opbergmappen vullen, vermiste briefwisseling in de “spoedafdeling”, te oude papieren in ’t Rusthuis DE GELE ZAK.

Gelukkig komt een “Hulp”, die me overtuigt ruimte te scheppen: het onherstelbare een “Uitvaart” bezorgen, of als grondstof herrijzen. Afscheid is zo moeilijk voor mij, maar maakt plaats.

 

Hoe blijf je in contact met je naasten en de buitenwereld ?

Mijn contactlijst is uitgebreid; in plaats van de alledaagse telefoons, eens de lijst doorlopen en dan val ik op vergeten vrienden! Prettige herinneringen.

Buitenshuis: Télépocket, dicht bij Belfius, rechtover de Post.

Dagritme volgen (7 u. beneden) met nieuws op de radio, stevig ontbijt en verder door tot “Dagelijkse Kost”, “Blokken”, RTL-info, Le 19 heures en verder Het Nieuws Laat. Tussen door documentaires en soms ontspanning.

 

Waar heb je echt behoefte aan, wie kan je daarmee helpen en hoe ?

De EENZAAMHEID (of het gevoel) kan een probleem zijn, maar ieder moment kan iets bijbrengen. Bezig zijn doet de tijd verdwijnen, en maakt de dagen te kort. (Daarom zijn ze verlengt!). Zelf het openbaar vervoer geeft nu meer de kans tot uitwisseling: een onschuldig oogcontact en een zachte glimlach is toch zo besmettelijk, maar warmt op.

Ook een face-time verbinding kan zoveel meer teweegbrengen, of één van je geliefde muziekjes gebruiken als oproepsignaal: voorbeeld Oesch’s die Dritten: “Du bist mein Sonnenschein”.

WIE … diegenen die iets voor je betekenen of het waren. Maar de eerste stap kan je zelf wagen: ik durf soms niet uit vrees ongepast te vallen. (Niemand is naar mijn weten flauw gevallen, of toch … , maar kon het niet vertellen!)

en HOE? Feeling en empatie: met uitsterven bedreigd!

 

Waar kijk je naar uit al

Naar een voorzichtige heropstart, bls heel deze crisis achter de rug is ?ij het overleefd te hebben, maar er mee rekening houdend dat er misschien enkele pluimen uit de vleugels zijn. Me aanpassen en strijden met de middelen die voorhandig zijn, maar zeker met de vindingrijkheid tijdens de crisis uitgetest. Nooit word zoveel en zo snel vooruitgang gemaakt als na een catastrofe (oorlog, natuurramp, pandemie, energietekort, … )  Er zullen altijd littekens overblijven, maar die herinneren ons, dat het anders kan. Ik heb veel bijgeleerd door een mislukking of een val, wat niet wegneemt dat ik het soms slecht inschat en herval in de fout.Persoonlijk vind ik deze toestand niet abnormaal, het is een natuurlijk verloop, natuurlijke selectie met veel leed, maar stuurt naar vernieuwing. Nobel kan het weten: zijn Dynamiet heeft veel onschuldige slachtoffers gemaakt, maar ook veel bijgedragen bij het graven van het Panama-kanaal.

 

Heb je een speciale boodschap voor iedereen of voor een iemand in het bijzonder ?

Volgens mij zal die ziekte niet zomaar verdwijnen, maar blijven sluimeren, zoals zijn aanverwante Ebola. Wij moeten het ondergaan, maar de hulp het af te zwakken zal verbeteren. In ieder geval het zal ons allemaal duur kosten: onze sterkte zal zich uiten door de manier waarop wij terug opbouwen, en soms beter dan voordien (zie Ieper voor ’14-’18 en nu, Onze Lieve Vrouwkerk in Dresden (’40-’45). De manier van verzorgen in Ziekenhuizen en Rusthuizen zal een gans andere kant opgaan, en wellicht zal het familieverband zich even versterken. Laat ons hopen dat de regeringen toeslaan op de woekerwinsten door sommigen opgebouwd door de miserie van velen. Spijtig genoeg zal de toestand ertoe leiden dat het als excuus zal dienen voor veel vertraging, maar ook voor de profiteurs.

Mijn bijzondere waardering gaat naar allen die de angst hebben beheerst en meer dan hun normale sterktes hebben aangesproken: verborgen schatten. ALLEN is veel volk: het ganse MEDISCH arsenaal, logistiek, verzorging, opzoekingswerk, … , de VOEDSELvoorziening, producteur, verwerker, verdeler, bereider … , de ORDEdiensten, de VERVOERdiensten, de ADMINISTRATIES, de POLITIEKE afgevaardigden, het GERECHT… ALLE HULP !  Speciaal denk ik aan de FAMILIEkring: niet evident te werken, de kinderen in ’t oog houden, eten voorzien, het risico beperken, zonder te spreken van de bekommernis voor het bedrijf en de huisgenoten. (Knipoogje naar onze Zuid-ZoniënZorg verantwoordelijken)